Byłam ostatnio na prezentacji bielizny pewnej zagranicznej firmy specjalizującej się w bieliźnie korygującej figury kobiet (panów też). Sama nie cierpię i nie używam żadnych gorsetów – tuszę, iż nie muszę. Jednak bardzo mnie zainteresowały biustonosze, do których przywiązuję dużą wagę. Mają niezwykłe właściwości: mogą biust powiększyć, pomniejszyć, zniwelować różnicę wielkości, odciążyć ramiona i barki, wyprostować plecy.

Gdybym nie była taka leniwa, uprawiałabym tai-chi, bowiem tai-chi poprawia koordynację, równowagę i postawę. Ja jednak uznałam, że skoro zachowuję równowagę (to nie ja spadłam z drabinki) i mam właściwą postawę, to poprawa koordynacji nie jest wystarczającym powodem przemożenia lenistwa i tai-chi  się nie zajmuję. Ale Ty, kobieto nieprzezroczysta, i mniej leniwa ode mnie, zainteresuj się tai-chi.

Po tych strasznych przeżyciach (sprzątanie i wszelkie prace domowe wiążą się dla mnie z przemożeniem wielkiej niechęci do tej roboty) zrobiłam sobie zabieg Satynowych Dłoni, chociaż pracowałam w rękawiczkach. Moje dłonie są delikatne, czyściutkie i pachną jakbym, zamiast sprzątać, piekła ciasteczka waniliowe. Mary Kay ma nowe Zestawy Satynowych Dłoni: bezzapachowe i właśnie Vanilla Sugar. Poleciłam go też mojej znajomej, która ze wszystkich lodów świata najbardziej lubi waniliowe. Przestrzegając diety będzie wąchać swoje dłonie i wyobrażać sobie, że je ulubione lody waniliowe. Przypominam sobie powiedzenie Magdaleny Samozwaniec: „Jaka szkoda, że jedzenie lodów nie jest grzechem.” Ileż to by więcej było przyjemności, nawet tylko przy dotyku  waniliowych dłoni do nosa.

Od 1 września byłam na „obozie kondycyjnym” dla Dojrzałych Kobiet. Cudowna rzecz! Poddałam się, podobnie jak większość uczestniczek, rytmowi wyznaczanemu przez:

• Powitanie Słońca rankiem (niezwykle skuteczne, bowiem z wyjątkiem jednej deszczowej nocy, słońce towarzyszyło nam codziennie),
• ćwiczenia w krytej pływalni i odpoczynek w jacuzzi (Kozienice mają piękny obiekt sportowy),
• gimnastykę na świeżym powietrzu pod sosnami,
• Nordic Walking (atrakcyjne ścieżki Puszczy Kozienickiej)
• zabawę ruchową „Poszła Baba na Targ i Kupiła…” (chyba 8 dziwnych przedmiotów: wiatrak, młynek do kawy, fotel bujany, maszynę do szycia, akordeon, rakietę tenisową, okulary, o, zapomniałam! – przypomnij mi w komentarzu jeżeli byłaś ze mną na obozie)
• naukę tańców,
• koncert Budki Suflera,
• zwiedzanie Stadniny Koni,
• radosne towarzystwo Nieprzezroczystych Kobiet Na Luzie…

I jak tu wracać w mury miasta i wejść w rytm dnia? Jak samej sobie ustalać plan dnia i podejmować decyzje?

Chyba na tym skończę ten wpis. Przekażę jedną ważną rzecz, którą zapisałam sobie w głowie i Tobie mogę ją polecić:

stań wyprostowana, nogi na szerokość bioder,  biodra nad kolanami,  pępek dociśnięty do kręgosłupa, pośladki ściągnięte, ramiona lekko odchylone do tyłu (nie garb się! – mówiła mama), głowa nieco uniesiona, wyciągnij tył szyi.

Jedna z moich koleżanek powtarza to jak mantrę, szczególnie kiedy wchodzi do windy. Każdy moment dobry.