Kiedy w październiku 2008 roku jechaliśmy serpentynami wzdłuż Costa Brava i zmierzaliśmy w kierunku miasteczka Tossa de Mar, w którym chcieliśmy podziwiać posąg Avy Gardner, nie bardzo go sobie wyobrażałam.

Na wzgórzu, w średniowiecznej części miasteczka stoi piękna Ava Gardner, zwrócona ku morzu. Skąd posąg hollywoodzkiej gwiazdy w Hiszpanii? W 1951 roku kręcono w Tossa de [...]]]>

Kiedy w październiku 2008 roku jechaliśmy serpentynami wzdłuż Costa Brava i zmierzaliśmy w kierunku miasteczka Tossa de Mar, w którym chcieliśmy podziwiać posąg Avy Gardner, nie bardzo go sobie wyobrażałam.

Na wzgórzu, w średniowiecznej części miasteczka stoi piękna Ava Gardner, zwrócona ku morzu. Skąd posąg hollywoodzkiej gwiazdy w Hiszpanii? W 1951 roku kręcono w Tossa de Mar melodramat „Puszka Pandory” z Avą Gardner jako nieszczęsną bohaterką.

Możesz sobie wyobrazić, że przepiękne pejzaże wykorzystane w filmie jako tło dramatu, musiały spowodować lawinowy napływ Amerykanów do Tossa de Mar. Dla Tossy oznaczało to zmianę z rybackiej osady na modny kurort.

Ava Gardner w 2001 roku, czyli po pół wieku, została uwieczniona przez wdzięcznych i zamożnych już mieszkańców Tossa de Mar w postaci pomnika.

Spiżowy pomnik?

Niewątpliwie, ale uroda i figura nawet spiżowej Avy Gardner jest tak pociągająca, że na jej ramionach widać ślady objęć żywych admiratorów. Nie wiem jak reagują mężczyźni, dla których Ava Gardner jest tylko jedną z legendarnych gwiazd hollywoodzkich (o ile w ogóle o niej słyszeli). Mężczyzna naszej podróżującej czwórki, który jeszcze pamięta filmy Avy Gardner, takie jak np. „Bosonoga Contessa” czy „Noc Iguany”,  kazał się sfotografować (zdjęcia nie pokażę) kiedy czule ją obejmował i … Ciekawe, co czuł? Nie pytałyśmy.

Mężczyźni są bardzo romantyczni i czuli na piękno. Wbrew temu, co niekiedy mówią swoim żonom: „Nic nie musisz robić, nic nie zmieniaj. Po co to wszystko? Musisz się malować? Mnie się podobasz taka jaka jesteś.”

Ciekawe czy któryś – niezbyt już sprawny – wspiąłby się w upalny dzień na wzgórze, aby objąć posąg leciwej żony au naturel, gdyby takowy miała nie dla urody i z wdzięczności, ale z jakiegokolwiek innego powodu?

Przyjmij moje życzenia i wbrew wszystkiemu rób wszystko, aby być piękną!

Dla [...]]]> I Ty, Zimo, pytasz jak stworzyć bazę w Twojej szafie z garderobą. Pytanie istotne, zwłaszcza kiedy nie możesz zaszaleć finansowo, a i szafa jest niezbyt pojemna. Zajrzyj na poprzedni wpis Baza w szafie, zapoznaj się z nim. To, co tam znajdziesz dotyczy także Ciebie Zimo, ale Twoja baza w szafie opiera się na innych kolorach.

Dla Ciebie niezwykle łatwo to zrobić, bowiem jesteś tą porą roku, której bazowe kolory, do których prawie wszystko można dopasować, tylko Tobie przysługują. Są zdecydowane i w większości nie budzą wątpliwości odcieniowej. Zatem jako kolory neutralne wybierasz:
czysto biały,
czarny,
granatowy, tzw. marynarski,
szary,
taupe (mieszanka szarości i beżu, z przewagą szarości).
Kolory bazowe znajdziesz dla Zimy jeżeli klikniesz tutaj.

Przed latami łączyły mnie i P., jednego z moich pracowników z onąż dziennikarką relacje służbowe. [...]]]> Wygląda na to, że głęboko. Nie mniej dzisiejsze wydarzenie zadało cios temu wzorcowi. Zadzwoniła do mnie znajoma dziennikarka, z którą wiele lat nie miałam kontaktu. Ucieszyłam się bardzo. Po wstępnej rozmowie ucieszyłam się jeszcze bardziej: opowiedziała mi bowiem jak mnie odnalazła.

Przed latami łączyły mnie i P., jednego z moich pracowników z onąż dziennikarką relacje służbowe. Czas płynął. Zaczęliśmy się wszyscy zajmować innymi sprawami i kontakty się urwały. Po latach nasza znajoma zjechała do Warszawy i pomyślała, że chętnie by się ze mną spotkała. Jak nawiązać kontakt? Otóż najlepiej będzie jeżeli wygoogla P., bo na pewno będzie w Internecie, a on da jej mój numer telefonu. Żadnego P. w Internecie nie było. Na wszelki wypadek wpisała Rita Wrześniowska i natychmiast znalazła się na moim blogu KobietaNieprzezroczysta.
- Nie rozumiem dlaczego od razu nie wpisałam Rita Wrześniowska? – sama się sobie dziwiła.
Ja się nie dziwiłam. Sama wiem jak trudno zmienić w swojej głowie to, co do niej wkładano od najwcześniejszego dzieciństwa: dziewczynki bawią się lalkami i w gotowanie, a chłopcy samochodami i naprawianiem technicznych  urządzeń. Teraz dochodzi do tego Internet. Szczęściem w nieszczęściu było, że w moim domu rodzinnym nie było mężczyzny i pieniędzy na fachowców więc radioodbiorniki, żelazka itp urządzenia naprawiałam ja. I tak mi zostało. A mimo to, gdzieś tam głęboko we mnie tkwi myśl, że faceci są lepsi w te klocki. Czasami taaaak.

Jest jednak coś, co się zmienia i niezwykle mi się podoba: na różnych warsztatach i szkoleniach internetowych, w których uczestniczę, widzę jak wiele kobiet jest aktywnych i dociekliwych. Najczęściej więcej niż mężczyzn. Myślisz, że to dlatego, iż mają większe zaległości? Może. Nie wiem. Mężczyźni myślą, że wszystko wiedzą i nie pytają. Czy mężczyzna zapyta kogoś o drogę, jeżeli nie wie jak dojechać, albo zabłądzi?

Pamiętam jak 20 – 30 lat temu obserwowałam Chińczyków na sympozjach w Pekinie jak skrzętnie zapisywali to, co mówili polscy specjaliści z różnych dziedzin. Ku naszemu zdumieniu dopytywali o najmniejsze, i dla naszych specjalistów oczywiste, szczegóły. „No żeby tego nie wiedzieć? Po co im to?” – dziwowaliśmy się.
I jak daleko zaszli? Wyprzedzili wszystkich. My kobiety, nawet „Internetowe Blondynki”, bo i takie podejmuje się szkolić mój (i nie tylko mój) ulubiony coach internetowy Mirek Szmajda, też tak daleko dojdziemy „w tym Internecie, domenie mężczyzn”. I na pewno szybciej niż Chińczycy.